MENU

Wojska inżynieryjne: zawsze gotowe, często pierwsze (BRAMA-18)

Zbiór zadań inżynieryjnych w działaniach taktycznych ćwiczących dywizji i brygady jest bardzo szeroki i złożony. Tym samym, ma to wpływ na złożoność struktur organizacyjnych pod-oddziałów i oddziałów wojsk inżynieryjnych w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych RP wraz z ich wyposażeniem w sprzęt techniczny – począwszy od prostych, nieskomplikowanych narzędzi, aż po wielotonowe maszyny inżynieryjne.

Zadania inżynieryjne realizowane są w dwóch głównych obszarach: zabezpieczenia inżynieryjnego i wsparcia inżynieryjnego wojsk w działaniach taktycznych. Ze względu na dużą liczbę zadań inżynieryjnych, stosuje się ich podział na trzy grupy, przynależące do: 1) wsparcia inżynieryjnego mobilności, 2) kontr-mobilności i 3) żywotności wojsk własnych.

Podmiotami odpowiedzialnymi za realizację zadań inżynieryjnych w ćwiczeniu BRAMA-18 są: tzw. układ pozamilitarny (w pierwszej fazie ćwiczenia) oraz ćwicząca dywizja, w tym brygada (w drugiej fazie). Spotkanie w Podlaskim Urzędzie Wojewódzkim dotyczyło m.in. uzgodnienia, jaki jest stan i przepustowość dróg i przepraw stałych istniejących w regionie. Przepisy nakazują wojskom inżynieryjnym, aby w czasie pokoju i kryzysu, jeżeli przeprawy te są uszkodzone bądź zniszczone, zapewniły one alternatywne drogi przemarszu, w tym tymczasowe przeprawy (np. w bród, wpław, po lodzie, mosty pontonowe).

W planie marszu pododdziały i oddziały koncentrują się na mobilności i żywotności wojsk własnych. W marszu należy dbać przede wszystkim o to, aby osłaniać drogi pod względem technicznym, a tam, gdzie dywizja i brygada planują postoje i odpoczynki nocne – o zabezpieczenie bojowe i ochronę sił i środków w rejonach tych odpoczynków. Z kolei w fazie obrony, należy koncentrować się na zadaniach inżynieryjnych mieszczących się w obszarze kontr-mobilności i żywotności wojsk własnych.

Wyjaśnienie terminów:
Mobilność – to zdolność do swobodnego i celowego manewrowania w terenie (siłami i środ-kami wojsk własnych) oraz unikania destrukcji strony przeciwnej, a w odniesieniu do inżynie-rii wojskowej – koncentruje się ona trzech zadaniach inżynieryjnych, tj. na wykonywaniu przejść w zaporach inżynieryjnych przeciwnika, urządzaniu i utrzymaniu tymczasowych prze-praw wojskowych przez przeszkody wodne oraz na przygotowaniu i utrzymaniu manewru, dowozu i ewakuacji (osłonie technicznej dróg).
Kontr-mobilność – przejawia się w budowie zapór inżynieryjnych i wykonywaniu niszczeń.
Żywotność – sprowadza się głównie do rozbudowy fortyfikacyjnej terenu i obiektów.

Nie wolno zapominać, że dwie funkcje inżynieryjne: trwałość i aktywność w obronie dywizji i brygady, to niejako naczynia połączone. Jedna warunkuje, ale tym samym nie wyklucza tej drugiej. Trwałość to funkcja rozbudowy inżynieryjnej terenu (fortyfikacje, osłona techniczna dróg i system zapór inżynieryjnych). Z kolei aktywność przejawia się w swobodzie poruszania się pododdziałów w terenie i ma wiele cech wspólnych z szeroko postrzeganą mobilnością wojsk własnych.

Bardzo ważnymi czynnikami z perspektywy inżynieryjnej są: czas na przygotowanie się do obrony, uwarunkowania środowiskowe oraz dostępność do środków inżynieryjnych (w tym do środków minersko-zaporowych oraz środków powodujących ich detonację).

Rola rozjemców ds. inżynierii wojskowej w ćwiczeniu BRAMA-18 – zarazem członków Zespołu Autorskiego to doradztwo inżynieryjne w ramach szeroko postrzeganego procesu decyzyjnego w ćwiczącej dywizji i brygadzie oraz ocena oficerów-ćwiczących zorganizowanych w sekcje wojsk inżynieryjnych w sztabie dywizji i brygady oraz oficerów pełniących swoje obowiązki w tzw. podgrywkach (HICON oraz LOCON).

Ocena ćwiczących odbywa się nieustannie w ciągu trwania ćwiczenia:
 

  • W trakcie odpraw organizowanych na stanowiskach dowodzenia dywizji i brygady, w których uczestniczą oficerowie sekcji inżynieryjnych. Oceniane są tu zarówno kwestie merytoryczne, jak i werbalne – sposób przedstawienia sytuacji wojsk inżynieryjnych.
  • Podczas planowania użycia pododdziałów i oddziałów wojsk inżynieryjnych w dzia-łaniach taktycznych – pod presją czasu i ,,inżynieryjnej” luki na szczeblu dywizji.
  • Oceniane jest redagowanie treści zamieszczanych w inżynieryjnych dokumentach do-wodzenia o właściwościach sprawozdawczo-informacyjnych, a przede wszystkim o właściwościach rozkazodawczych, przygotowywanych – opracowywanych przez ćwi-czących również pod dużą presją czasu.
  • Praca w terenie to również element podlegający sprawdzeniu. Liczy się tu doradztwo inżynieryjne w grupach rekonesansowych (lądowych i aeromobilnych).
  • Pisemne i werbalne określanie inżynieryjnych meldunków sytuacyjnych i bojowych (terminowych i doraźnych), dokonywane przez oficerów pełniących swoje obowiązki w podgrywkach (HICON oraz LOCON) to ostatni oceniany element ćwiczeń.

 * * *

Tradycyjnie, kwiecień jest miesiącem upamiętniającym zasługi żołnierzy Wojsk Inżynieryjnych, a Dzień Sapera przypada dokładnie na 16 kwietnia. Z tej okazji, wszystkim przedstawicielom tego rodzaju wojsk składamy najserdeczniejsze życzenia wytrwałości i realizacji wszystkich planów, zdrowia oraz wszelkiej pomyślności!
 

Tekst i konsultacja merytoryczna: płk dr hab. inż. Waldemar Kawka
Fot. ASzWoj


wróć